galleria n.50

In serie

  • Lacoon apud veteres: textus et imagines
    Quibus imaginibus litterariisque textibus haec series constat, omnes fabulam Lacoontis describunt, initio sumpto a VII saeculo ante Christum natum usque ad signum illud in Vaticanis Museis servatum. Hoc adseverari licet: eo magis saeculorum decursu Lacoontis exemplaria in usum venisse, quo magis de eo litterarii textus vulgati sint. Inter quos textus Sophocleum drama deperditum atque Vergilii Aeneis eminent. Praeterea in tractatione notatiunculae quaedam adduntur de Pliniana descriptione quae continetur in Naturali Historia, XXXVI, 37, de sculpturis Speluncae (nunc Italice Sperlonga) in specu inventis, de Lacoonte Vaticano a Renascentiae aetate usque ad nostra tempora refecto et in pristinum decus restituto.

    De Laocoontis fabula: mythicae variationes

  • Scholae
    Lacoon in libellos pictographicos inductus
    In libellis pictographicis de Asterige, quem auctores Goscinny et Uderzo Iulii Caesaris temporibus agentem fecerunt, opera miranda ab antiquis confecta saepe describuntur. Siquidem in libellis Lacoon ille Vaticanus quoque apparet, aetatum ordinem patet ab auctoribus prorsum neglectum esse.

saggi46_googleit

Quid novi?

  • Somniorum substantia
    Mario Martone, Città e conflitto, Bulzoni Editore, 2005
    In libro cui titulus Città e conflitto anno praeterito edito, A.Orsini de Mario Martone graecas tragoedias in scaenam prodendi viro peritissimo agit.

  • De anima: certamen inter philosophos et psychanalystas
    Umberto Galimberti, La casa di psiche. Dalla psicoanalisi alla pratica filosofica, Feltrinelli, 2005
    In libro cui titulus La casa di Psiche philosophus ille Galimberti ominatur fieri posse ut psychanalysis philosophiae, unde originem traxerit, denique reconcilietur.

  • Politicae imagines in saeculo Augusti
    Paul Zanker, Augusto e il potere delle immagini, italica versio, altera editio, Bollati Boringhieri 2006
    In libro cui titulus Augustus und die Macht der Bilder in Italicam linguam verso iterumque nuper edito, id Paul Zanker contendit: aetate Augusti artifices semper eadem ornamenta, signa, imagines, templorum aedificiorumque lineas effinxisse non quo principis nutu coacti essent, sed quia haec omnia temporibus illis maxime obsecundavissent; privatos cives Augusti exemplum in imaginibus esse secutos ut illi statu pares esse viderentur; at verum insequentibus saeculis artifices civesque principes mera laude et adulatione esse prosecutos.