 | P&M
Federica Pellati, Vergiliana tessera
Mense Novembri anni praeteriti ii qui ad Latialis Regionis gubernacula sedent constituerunt ut aetate seniores nulla expensa pecunia, tessera quadam exhibita, publicis autocinetis vehi possent. Hic nuntius ut in vulgus proderetur, Aeneas Anchises Ascaniusque illi quos Bernini faberrime insculpsit in exemplum sumpti, in novum usum graphice accommodati sunt.
Aeneas Troiam flammis incensam relinquens Anchisemque humeris portans luculentissime significat classicam traditionem per saecula continuatam et nempe observatam. |
|  | Warburgiana
Marta Grazioli, Saxl Mnemosynes interpres
Quid Warburgiano Atlanti Imaginum cum operibus Saxl, eximii Warburg discipuli adiutorisque commune sit Marta Grazioli explanat. Nam instruendi Atlantis cum Warburg magistro, dum vixit, et post Warburg mortuum Saxl auctor fuisse videtur, eo quoque consilio adductus ut magistri animadversiones in quendam ordinem redigerentur. |
 | Scholae
Lorenzo Bonoldi, De Victoria in clipeo scribens
Anno millesimo octingentesimo vicesimo sexto Brixiae marmorea Victoria in lucem restituta est, quam anno septuagesimo quinto post Christum natum Vespasianus in Capitolio a se restituto posuerat.
Cum bigae reliquiae apud statuam inventae essent, fuere qui putarent Victoriam bigam illam conscendere potuisse. At qui statuam reficiendam curaverunt ad archetypum 'Victoriae in clipeo scribentis' referendam esse censebant. Quapropter iuxta laevam coxam parmam, quae manu sustineretur, et cassidem sub sublato pede posuerunt. Nam 'Victoriae in clipeo scribentis' archetypum doctis viris iam notum erat utpote cum ea Victoria Romae in Traiana, quae dicitur, Columna et saepissime in antiquis gemmis, nummisque caelata appareret quae antiquarii usque a saeculo XVI religiose colligere solebant. Post statuam refectam idem archetypum Victoriae Brixiensis nominatum est.
Victoria in clipeo scribens, e gemmis deducta, per multa secula nota fuit. Quam artifices usque ad saeculum XIX iniens in sua opera saepe induxerunt, litterati viri, scilicet D’Annunzio et Carducci, sub primordiis XX seculi versibus celebraverunt.
Ut recentiora opera repetamus, Duilius Cambelotti, cum Ragusis victoriam ab Italis militibus ad Cenedam anno millesimo nongentesimo duodevicesimo adeptam per allegoriam delineavisset 'Victoriam Brixiensem' cum Venere Melia commiscuit. Namque ibi Victoria, trunco nudo pansisque pinnis, brachiis extensis parmam regit stiloque celebratum diem (scilicet pridie Nonas Novembres) indicat. |
 | Novitates
Andrea Pinotti, Quadro e tipo. L’estetico in Burckhardt, Editrice il Castoro, Milano 2004 (Daniela Sacco)
Pinotti auctor est Burckhardt id in suis scriptis significavisse, artes earumque historiam modo si ad easdem semper recurrentes typologias referrentur, vere comprehendi posse. Praeterea scribit Pinotti Burckhardt illum, aeque ac Warburg, pathos invenisse praecipuum elementum quo homines innitantur. Ars igitur et historia pathologicae disciplinae dici possunt.
Cambelotti artifex Dionysiacus (Simona Dolari)
Cambelottiana exhibtio quae vocatur “Artista di Dioniso. Duilio Cambelotti e il teatro greco di Siracusa 1914-1948”, postquam Syracusis felici eventu habita est, Panormum, in teathrum cui nomen “Politeama” nunc translata est. Multa supellex ad INDA Institutum pertinens (parvae scilicet sculpturae, servatae scaenarum delineationes, epistulae etc.) documento est quam proprie Cambelotti, reiectis eruditorum molestis curis, classica, quae dicuntur, spectacula, recentiorum animo indutus, apparare sciverit.
De forma Musarum (Elisa Bastianello)
Difficillimus parumque perspicuus tractatus cui index De forma Musarum a Iohanne Paulo Lomazzo saeculo XVI de imaginibus conscriptus, typis editus est ab Alessandra Rufino (La Finestra, Trento 2002) quae scribit: hunc libellum nullo imaginum thesauro praeditum, locis aliunde depromptis et in unum moleste collatis constare; saeculi XVI tractatus non tamen edendos esse ut flosculi decerpantur, sed ut novae quaestiones, hisce perlectis, in medio ponantur.
Quid novi papyri ad Oxyrinchum repertae celent (Anna Banfi)
Mense Aprili nuper elapso in Britannica quadam ephemeride is nuntius relatus est, radiis infrarubris nonnullas deletas papyrorum litteras legi posse. Quae studiosis, presertim iis qui papyris ad Oxyrinchum seculo XIX vergente repertis etiamnunc insudant, maximae utilitati esse possunt. Hisce enim radiis iam Epigoni Sophoclea tragoedia ex parte in lucem restituta est, sed etiam aliqua Euripidea et Hesiodea fragmenta in lucem reddita sunt.
De Bagoa (Claudia Daniotti, Giacomo Dalla Pietà)
Curtianam notitiam de Bagoa, Alexandri Magni amasio, uberius explicans Mary Renault elegantem narrationem confecit, anno 1972 editam; quae narratio in nostris bibliopoliis denuo patet. |
|
engramma classicae humanitatis traditio
